New Orleans is van Connick

Houden van de muziek van Harry Connick is niet gebonden aan een bepaalde leeftijdscategorie.

Maar dat zondag in het World Forum Theater (voorheen Congresgebouw) een meisje van slechts negen jaar vooraan stond, verbaasde ook de zanger zelf zeer.

''Weet je zeker dat je bij het goede concert bent?'' vroeg hij haar vaderlijk. ''Ik ben niet Justin Timberlake, hoor.''

Veertig is Connick onlangs geworden. In de jaren negentig was hij een zeldzaamheid: een jonge zanger die zich bezighield met big bandswing en het aloude croonersrepertoire. Inspirerend werkte het wel, want na Connick stond een hele generatie van zangers op die graag Sinatra'tje spelen. De jongelingen kennen hun plaats. Michael Bublé, Peter Cincotti en Matt Dusk vinden allemaal dat in hun genre Harry Connick de grootste is.

En gelijk hebben ze. Bij het Haagse concert van Connick past maar één woord: briljant. Op zijn veertigste bleek de zanger beter bij stem dan ooit. Het jongensachtige is er af, maar de bravoure is gebleven. Connick houdt wel van wat spektakel. Ook als pianist; rollend en stampend in de beste New Orleans-traditie gaf hij de toetsen ervan langs.

New Orleans, Connicks geboortestad, was de rode draad in het concert. Bijgestaan door zijn als altijd spetterende big band liet Connick, net als op zijn onlangs verschenen album Oh my New Orleans, horen alle muzikale genres uit de stad te beheersen.

Rhythm and blues, gospel, brassbandmuziek, funk en natuurlijk veel jazz: Connick zong en speelde het allemaal met even groot gemak. Wat al die genres verbond, was die typische New Orleans-swing: loom en lui als de beweging van een schommelstoel.

Heel bijzonder was de enorm lang opgerekte en slepend trage versie van de klassieker St. James infirmary, waarin Connick achter een Hammondorgel plaatsnam en een sfeer werd gecreëerd werd die richting Tom Waits ging.

Katrina kon in dit verband niet onvermeld blijven natuurlijk. Aan de orkaan zijn in New Orleans inmiddels veel songs gewijd. Maar niemand die het verdriet, de frustratie en de woede zo goed heeft weten te vangen als Harry Connick in All these people. Zijn uitvoering ervan in Den Haag was koude-rillingenmooi. Kom daar maar eens om bij Michael Bublé.

Harry Connick. Gehoord: World Forum Theater, Den Haag, 28/10.
www.hconnickjr.com